تبليغاتX
معدن-روانشناسی-نجوم
به نام آنکه جان را فکرت آموخت

نگهداری بتنی

امروزه بتن یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی است. کمتر سازه ای را می توان یافت که در آن از بتن استفاده نشده باشد. بتن از سه جزء اصلی ساخته می شود که عبارتند از سنگ دانه (که در حقیقت اسکلت اصلی و باربر بتن می باشد)، سیمان (که عامل اتصال دهنده سنگ دانه هاست) و آب ( که عامل ایجاد هیدراسیون و سبب سخت شدن آن می باشد).

بتن

بتن را می توان به عنوان یک سنگ مصنوعی، که از مخلوط یک ماده چسباننده (معمولا سیمان)، آب، ماسه و شن یا خرده سنگ به دست می آید، تعریف کرد. به عبارت دیگر می توان بتن را به عنوان مخلوط ملات با شن یا خرده سنگ در نظر گرفت.

از بین اجزای تشکیل دهنده بتن، ماده چسباننده و آب رل اصلی را به عهده دارند و سبب چسبلندن دو جزء دیگر به یکدیگر می شوند.

در بعضی موارد در داخل بتن میله های فولادی کار گذاشته می شود که پس از سخت شدن یک جسم یکپارچه را تشکیل می دهد. این بتن که به نام بتن مسلح خوانده می شود طی بحث جداگانه ای بررسی خواهد شد.

تهیه بتن ب اساس ضوابط استاندارد شده ای انجام می گیرد و در هر مورد بایستی با توجه به نوع بتن لازم، ترکیب مناسبی از اجزای تشکیل دهنده را در نظر گرفت و علاوه بر این، در مواقع لزوم، مواد فرعی دیگری نیز به آن اضافه می شود.

برای استفاده از بتن محل مورد نظر را قالب بندی و داخل قالب ها را با بتن پر می کنند و به وسیله لرزاننده های مخصوص آن را به ارتعاش در می آورند تا تمام فضای قالب را پر کند. پس از سخت شدن بتن قالب ها را ابز می کنند.

انواع بتن

بتن را از نظرهای مختلف مثل وزن مخصوص، نوع ماده چسباننده، موارد استعمال، مقدار مواد تشکیل دهنده و نظایر آن تقسیم بندی می کنند که در زیر آنها را شرح می دهیم:

الف- تقسم بندی بر اساس وزن مخصوص - از این نقطه نظر بتن ها را به انواع زیر تقسیم بندی می کنند:

1- بتن معمولی یا بتن سنگین که وزن مخصوص آن در حدود 1.8 گرم بر سانتیمتر مکعب و بیشتر است.

2- بتن سبک که وزن مخصوص آن بین 0.6 تا 1.8 گرم بر سانتیمتر مکعب است.

3- بتن عایق حرارتی که وزن مخصوص آن کمتر از 0.6 گرم بر سانتیمتر مکعب است.

ب- تقسم بندی بر اساس نوع ماده چسباننده – از نظر نوع ماده چسباننده نیز می توان بتن های زیر را تشخیص داد :

1- بتن هیدرولیکی که ماده چسباننده آن سیمان و یا مواد چسباننده هیدرولیکی دیگر است.

2- بتن آهکی که در تهیه آن آهک به کار رفته است.

3- بتن گچی که برای ساختن آن از گچ انیدریت استفاده می شود .

4-  بتن هایی که مواد چسباننده آن مواد آلی مثل قیر، آسفالت و ... است.

ج- تقسم بندی بر اساس مورد استعمال – از نظر مورد استعمال بتن ها را به انواع زیر تقسم می کنند:

1- بتن معمولی که برای بتن و بتن مسلح در مورد ساختمان های معمولی به کار برده می شود.

2- بتن های آبی (Hydrotechnical) که برای احدلث سدها، کانال های آبی، ساختمان های دریایی و نظایر آنها به کار می رود.

3- بتن هائی که برای تهیه لوله ها، بلوک و نظایر آنها به کار برده می شود.

4- بتن های سبک که برای دیوارهای فوقانی و سقف ها به کار می رود. 

د- تقسم بندی بر اساس مقدار سیمانی که در بتن به کار برده می شود- براساس مقدار سیمانی که برای تهیه بتن به کار می رود، آنرا به اسامی زیر می خوانند:

1- بتن قوی که در هر متر مکعب آن بیش از 250 کیلو گرم سیمان به کار می رود.

2- بتن متوسط که هر متر مکعب آن دارای 250 تا 200 کیلوگرم سیمان است.

3- بتن لاغر یا ضعیف که میزان سیمان موجود در هر متر مکعب آن کمتر از 200 کیلوگرم است.

ه- تقسیم بندی بر اساس میزان آب  موجود در بتن- از این نقطه نظر، بتن ها را به انواع زیر تقسیم می کنند:

1- بتن سفت که میزان آب آن 6 تا 5/6 درصد وزنی است.

2- بتن خمیری که 5/6 تا 8 در صد وزن آنرا آب تشکیل می دهد.

3- بتن شل که در صد آب آن تا12 در صد است.

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/06/04ساعت 8:53  توسط سمیرا | 

قبل از هرچيز بايد از وقفه طولاني كه پيش اومده عذر بخوام يه چند وقتي به دليل مشكلات شخصي امكان آپ برام نبود اميدوارم كه ديگه اين اتفاق نيفته

ستارگان

ستارگان،گویهای بزرگ حاوی گازهای داغ و تابنده اند. خصوصیات ستارگان نظیر رنگ، دما، اندازه وتابندگی توسط جرم آن(مقدار ماده موجود در آن) تعیین می شوند. خصوصیات ستارگان بسیار متفاوت می باشند زیرا جرم ستارگان متنوع است. خصوصیات هر ستاره منفرد نیز متغیر است زیرا در چرخه حیاتش دچار تغییرات درونی می شود.

طبقه بندی ستارگان

ستارگان بنا به خصوصیات طیفی شان طبقه بندی می شوند. طیف ستارگان از طریق تجزیه تشعشع آن به عناصری که شدت تشعشع طول موج های مختلف را نشان می دهند، حاصل  می شود. با این اطلاعات دما،رنگ و ساختار شیمیایی ستاره استنتاج می شود. هفت نوع طیف اصلی وجود دارد که هر کدام با حرفی از الفباء شناخته می شوند. هر کدام از طیف ها زیر مجموعه هایی دارند که از0 تا90  شماره گذاری شده اند.

درخشندگی ستارگان

درخشندگی ستاره شدت پرتوافکنی آن است. درخشندگی نور مرئی آن براساس قدر اندازه گیری می شود: هر چقدر عدد قدر کمتر باشد، شتاره درخشانتر است. قدر ظاهری درخشندگی جرم سماوی را از دید ناظر زمینی می سنجد: هر چقدر جرم سماوی دورتر باشد، نورش بیشتر سیر می کند، بیشتر پراکنده می شود و کم نور تر به نظر می رسد. قدر مطلق درخشندگی جرم سماوی را در حالتی می سنجد که اگر در فاصله معین 6/32 سال نوری قرار داشت نورش با آن شدت مشاهده می شد.

هنگامی که شبها به آسمان می نگرید، به نظر می آید که ستارگان سوسو می زنند یا درخشندگی شان لحظه به لحظه تغییر می کند. این سوسو زدن از حرکت هوا در جو زمین حاصل میشود. همان گونه که شیشه نور را خم میکند، هوا نور ستاره را می شکند. چون مناطق مختلف هوا با حجم گوناگون حرکت میکنند، نور ستاره به مقادیر مختلف خم می شود. بدین ترتیب قدرت نور ستاره ای که به چشمتان می خورد، تغییر می کند و چنین به نظر    می رسد که ستاره سوسو می زند.

عامل تعیین درخشندگی

اصطلاح درخشندگی به پرتوافکنی ستاره با هر طول موجی دلالت می کند. مثلا با افزایش درخشندگی ستاره، ممکن است ستاره، علاوه بر نور مرئی بیشتر، پرتو مادون قرمز و ماوراء بنفش بیشتر ساطع کند، ولی قدر های مطلق و ظاهری، معیار درخشش نور مرئی ستاره اند. اساساً درخشندگی ستاره بر حسب جرم و مرحله چرخه حیات ستاره تعیین می شود. هر چقدر جرم ستاره بیشتر باشد، در مقایسه با ستاره ای با جرم کمتر و در همان مرحله چرخه حیات مترکمتر،داغتر و درخشنده تر است. 2 ستاره با مساحت و دمای سطحی برابر درخشندگی و رنگ یکسان دارند. اگر ستاره ای منبسط شود، دمای سطحش کاهش می یابد. مثلاً زمانی یک ستاره زرد رنگ زنجیره اصلی نظیر خورشید به غول قرمز سردتر، تاریکتر و خیلی بزرگتری تکامل می یابد. اگر چه از سطح معینی از ستاره تاریک شده(مانند یک کیلومتر مربع یا مایل مربع) پرتو کمتری تابیده می شود، درخشندگیش افزایش می یابد، زیرا مساحت کلش افزایش یافته است و پرتوهای بیشتری امکان می یایند ستاره را ترک کنند. این افزایش درخشندگی به معنای آن است که قدرهای ظاهری و مطلق نیز زیاد می شوند.

درخشانترین ستارگان

هیپارخوس(127-146ق.م) ستاره شناس یونان باستان، 20 ستاره از درخشنده ترین ستارگانی را که می توانست ببیند، دارای قدر اول و کم نورترین آنها را دارای قدر ششم توصیف کرد. به آنهایی که در این بین بودند، ارزشهای میانی بخشید. بعد از اختراع تلسکوپ، ستارگان کم نور بیشتری مشاهده شدند و با بهبود قدرت تلسکوپها، تفاوت های فاحشی در درخشندگی ستارگان دارای قدر اول آشکار شد. در قرن هجدهم، نسبت میان قدرها تقریباً 5/2 واحد(یا دقیقتر بگوییم 5118865/2)تعیین شد. یعنی ستاره ای دارای قدر معیین از ستاره ای با یک واحد قدر کمتر، 5/2 برابر درخشنده تر است. سیستم هیپارخوس در توصیف کم نورترین ستارگان مرئی برای چشم غیر مسلح به عنوان قدر ششم حفظ شد. برای مشاهده هر چیزی کم نورتر از ستارگان قدر ششم به تجهیزات ستاره شناسی احتیاج دارید. با نسبت تازه و معیین اندازه گیری قدر، اکنون برخی از ستارگانی که هیپارخوس در گروه قدر اول طبقه بندی کرده بود، دارای قدر صفر یا حتی قدر منفی می باشند. برای آنکه تصویری از ظاهر ستارگان قدر اول در آسمان شبانه داشته باشید، تصور کنید که از فاصله یک کیلومتری(6/0مایلی)به شمعی فروزان می نگرید. شعرای یمانی درخشنده ترین ستاره در آسمان شب، قدر 47/1- دارد و پرفروغترین جرم سماوی در آسمان شبانه، ماه بدر، با قدر 5/12- است. اما در مجموع، فروزانترین ستاره، خورشید با قدر 72/26- است. کم نور ترین ستاره ای که تاکنون با تلسکوپ رصد شده، در صورت فلکی بادبان قرار دارد. این ستاره به تپنده بادبان معروف است و قدرش 26 است.

10 ستاره از درخشنده ترین ستارگان به ترتیب میزان درخشندگی عبارتند از:

نام ستاره

 

قدر ظاهری

 

قدرمطلق

شعرای یمانی

 

47/1-  

 

4/1

سهیل

 

72/0- 

 

7/4-

رجل قنطورس

 

27/0-

 

2/4

سماک رامح

 

06/0-  

 

2/0-

نسر واقع

 

04/0 

 

5/1

عیوق

 

05/0

 

6/0-

رجل اجبار

 

14/0 

 

0/7-

شعرای شامی

 

37/0

 

7/2

منکب الجوزا

 

41/0  

 

 9/5-

آخرالنهر

 

51/0

 

2/2-

رنگهای ستارگان

رنگ ستاره به دمای سطحش بستگی دارد. اگر ارزش یکی از این خواص را بدانید، شاید بتوانید ارزش دیگری را وضع کنید. ستارگان آبی رنگ داغترین ستارگانند و ستارگان سفید، سردترند. بعد از اینها ستارگان زرد و نارنجی قرار دارد و سردترین ستارگان، قرمزند. شاید دمای ستارگان آبی رنگ به 50 هزار درجه سانتیگراد(90هزار فارنهایت) برسد، حال آنکه دمای سطح ستارگان قرمز تا 2 هزار درجه سانتیگراد(600/3 فارنهایت) پایین است.

ترسیم انواع ستارگان

نمودار هرتز پرونگ – راسل ابزاری بسیار مهم برای ستاره شناسان است. از آن برای ترسیم قدرهای مطلق ستارگان نسبت به انواع طیف شان (رنگ شان) یا نسبت به دماهای سطح شان ، که تعیین کننده انواع طیف شان است، استفاده می شود. در این نمودار، ستارگان در گروههای گوناگونی جای می گیرند که نمایانگر مراحل چرخه حیاتشان است. این نمودار به ستاره شناسان کمک می کند تا نحوه تکامل ستارگان و ایجاد رابطه میان خواص ستارگان را درک کنند.

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/05/13ساعت 9:57  توسط سمیرا | 

این آخرین پست خرداد ماهه که می نویسم چون دیگه با شروع امتحانات دیگه وقتی واسه آپیدن ندارم  امیدوارم که ابن پست رو بخونید و خوب در اون تامل کنید شاید واقعا همه چیز اون طوری که ما فکر می کنیم نباشه و شاید همه چیز اون طور که ما می خوایم پیش نره....

مردی متوجه شد که گوش همسرش سنگین شده و شنوایی اش کم شده است...

به نظرش رسید که همسرش باید سمعک بگذارد ولی نمی دانست این موضوع را چگونه با او درمیان بگذارد.

    
به این خاطر، نزد دکتر خانوادگی شان رفت و مشکل را با او درمیان گذاشت.
  دکتر گفت: برای اینکه بتوانی دقیقتر به من بگویی که میزان ناشنوایی همسرت چقدر است ، آزمایش ساده ای وجود دارد. این کار را انجام بده و جوابش را به من بگو...    

 ابتدا در فاصلۀ 4 متری او بایست و با صدای معمولی ، مطلبی را به او بگو. اگر نشنید ، همین کار را در فاصلۀ 3 متری تکرار کن. بعد در 2 متری و به همین ترتیب تا بالاخره جواب بدهد.      

آن شب همسر آن مرد در آشپزخانه سرگرم تهیۀ شام بود و خود او در اتاق پذیرایی نشسته بود. مرد به خودش گفت: الان فاصلۀ ما حدود 4 متر است. بگذار امتحان کنم.     

سپس با صدای معمولی از همسرش پرسید: 

 عزیزم ، شام چی داریم؟  جوابی نشنید بعد بلند شد و یک متر به جلوتر به سمت آشپزخانه رفت و همان سوال را دوباره پرسید و باز هم جوابی نشنید. بازهم جلوتر رفت و به درب آشپزخانه رسید. سوالش را تکرار کرد و بازهم جوابی نشنید. این بار جلوتر رفت و درست از پشت همسرش گفت:  عزیزم شام چی داریم؟
و همسرش گفت:
    

 مگه کری؟!  برای چهارمین بار میگم: خوراک مرغ      

حقیقت به همین سادگی و صراحت است.

مشکل ، ممکن است آن طور که ما همیشه فکر میکنیم ، در دیگران نباشد ؛ شاید در خودمان باشد...      

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه 1387/03/05ساعت 12:8  توسط سمیرا | 


نزديکترين ستاره به زمين
نزديکترين ستاره به زمين غير از خورشيد از صورت فلکي جنوبي ، قنطورس يا آلفا نام دارد  که 7/4 سال نوری از زمين فاصله دارد . بد نيست بدانيم که يک سال نوری برابر است با ده هزار ميليارد کيلومتر!! برای اينکه تجسمي از اين فاصله در ذهن خود داشته باشيد ، يک نقشه نجومي را در نظر بگيريد ، که در آن فاصله زمين و خورشيد از يکديگر يک سانتيمتر است در اين صورت ستاره آلفا در دو هزار و پانصد متری کره زمين خواهد بود ! و اگر ما بتوانيم به ساکنان ستاره آلفا در صورتي که سکنه ای داشته باشد ، پيامي بفرستيم ، و اين پيام با سرعت نور همچون پيامهای راديويي حرکت کند ، آنها پيام ما را بعد از چهار سال و هشت ماه خواهند شنيد . يعني اگه با تلفن با هم صحبت کنيم ، سلام ما هشت سال و هشت ماه طول خواهد کشيد که به آنها برسد.

ستاره نوترونی و پل سار
تولد یک ستاره نوترونی پس از انفجارستاره هایی رخ می دهد که جرمشان 4 الی 8 برابر جرم خورشید ماست.این انفجار را سوپر نوا گویند که نتیجه افزایش حجم بیش از اندازه ستارگان بدنبال فعل وانغعا لات هسته ای وگرمای شدید درون انها است. هنگامی که یک ستاره بزرگ منفجر می شودانچه از ان باقی می مانددرناحیه مرکزی تحت گرانش بسیار قوی در هم فشرده شده وشامل ترکیبی از اکترونهاوپروتوتونها با مقدارفراوانی نوترون است به همین دلیل به ان ستاره نوترونی گفته می شود.میدان گرانش یک ستاره نوترونی300000برابر میدان گرانش زمین است در مقايسه با خورشيد.قطر یک ستاره نوترونی 10 کیلومتر وجرمش 4/1 جرم خورشید است پل سارها ستاره های نوترونی هستند که مواد تشکیل دهنده انها بطور دورانی در چرخش هستندوقتی اززمین پل سارها رصد شوند پرتوهای مخروطی شکلشان دیده می شود که نشان می دهد این ستاره از صفر تا 180 در چرخش است طبق پیش بینی انیشتین تشعشعات گرانشی که در فضا موجوار در حرکتند عامل کیهانی مهمی است که مانع چرخش خیلی سریع و ناهمگون پل سار می شود
خط وط ميدان گرانش بسيار قوی يک ستاره نوترونی که بادوره چرخش يک ميليون ثانيه است درچرخش (spin)است

مقايسه مريخ وماه
فاصله زمين تا خورشيد ۹۳ميليون مايل و فاصله مريخ تا خورشيد۱۴۲ميليون مایل
طول يک روز زمينی ۲۳ساعت و ۵۶دقيقه و طول يک روز مريخی ۲۴ساعت و ۳۷دقيقه
(هر مایل ۶۰۹/۱کیلومتر است)
یک سال زمین ۳۶۵ روز ویک سال مریخ ۶۸۷ روز
مواد تشکيل دهنده اتمسفر زمين اکسيژن نيتروژن هيدروژن بخار اب ودی اکسيد کربن ومواد تشکيل دهنده اتمسفر مريخ بيشتر دی اکسيد کربن ومقداری بخار اب است که تنها ۱۳٪ ان را اکسیژن تشکیل می دهد.
جاذبه مریخ ثلت جاذبه زمین است در حدود ۳/۳ متر بر مجذور ثانیه
دمای روز مریخ ۲۷ درجه و دمای شب در ان ۱۳۷- درجه سانتیگراد است
زمين فقط يک قمر (ماه) دارد و مريخ دوقمر زيبا به نامهای فوبوس و دموس دارد .

مریخ همواره برای بشر جذاب بوده ودر رابطه با ان تحقیقات زیادی صورت گرفته در همین راستا اژانس فضايی اروپا اسا در برنامه فضايی خود بنام ارورا در نظر دارد فرود انسان را بر اين ستاره مرموز بين سالهای ۲۰۲۵-۲۰۱۵ ميلا دی محقق گرداندو بسیار امیدوارند که کاوشگر مریخشان (بیگل ۲ )به کمک بازوهای مکانیکی خود بتواند از خاک مریخ نمونه برداری کند فرق اصلی این کاوشگر اروپایی با کاوشگرهای امریکایی روورها این است که دارای چرخ  برای گردش روی مریخ نمی باشد .
  

صلیب جنوبی
صورت فلکی صلیب جنوبی را می توان به آسانی در آسمان نیمکره ی جنوبی پیدا کرد. این صورت فلکی به سمت قطب جنوب آسمان است که درست بالای قطب جنوب زمین واقع شده است و در ضمن نشاندهنده ی صورت فلکی قنطوروس می باشد که جهت آن به سوی روشن ترین ستاره ی این صور فلکی یعنی آلفا-قنطوروس است.آلفا قنطوروس دومین ستاره ی نزدیک به ما است.


مریخ سرگردان
به نظر می رسد مریخ از سایر سیارات سرگردان تر باشد. علت این امر آن است که سرعت چرخش مریخ به دور خورشید کمتر از سرعت زمین است و مدارش نیز بزرگتر از مدار زمین می باشد. در نتیجه زمانی که زمین به مریخ رسیده و از آن جلو می افتد به نظر می رسد مریخ به عقب برگشته است.